Овие земји би можеле да бидат првите што ќе останат без нафта

Пред војната, околу 40 танкери што превезуваа приближно 20 милиони барели сурова нафта и рафинирани нафтени производи минуваа низ Ормутскиот теснец секој ден. Оваа недела, Иран дозволи да поминат само неколку танкери, меѓу кои бродови под знамињата на Индија и Кина.

Според аналитичарот Мајк Хеј и неговиот тим експерти за пазарот на стоки од банката Сосиете Женерал, моментално протокот низ теснецот се проценува на околу 500.000 барели дневно, во зависност од волјата на Иран.

И покрај тоа, изненадувачки, голем дел од „заробената“ нафта сепак стигнува до пазарите или барем ги пополнува складишните капацитети. Саудиска Арабија се потпира на својот одамна планиран и проширен цевковод Исток–Запад, кој ќе работи со максимален капацитет за транспорт на до седум милиони барели дневно до пристаништето Џанбу на Црвеното Море. Слично, Обединетите Арапски Емирати пренасочуваат дел од нафтата преку цевковод до пристаништето Фуџаира, заобиколувајќи го теснецот, иако постојат извештаи дека Иран ја нападнал таа инфраструктура.

Аналитичарите од компанијата Џефрис проценуваат дека во земјите од Заливот моментално е суспендирано производство од шест до седум милиони барели дневно. Консултантската фирма „Енерџи аспектс“ пак смета дека прекините поврзани со Ормутскиот теснец би можеле да достигнат врв од 10 милиони барели дневно. Во меѓувреме, вкупното производство на сурова нафта на ОПЕК се намали за седум милиони барели дневно, на 22,3 милиони — што претставува околу 7% од светската дневна потрошувачка од 100 милиони барели.

Соединетите Американски Држави, како најголем светски производител на нафта и природен гас, се делумно заштитени од вакви шокови во снабдувањето. Иако цените на бензинот и дизелот може значително да пораснат, малку е веројатен целосен недостиг.

Сепак, многу други земји немаат таква сигурност. Мјанмар, Виетнам и Филипините добиваат повеќе од 80% од својата нафта преку испораки што минуваат низ Ормутскиот теснец. Тие располагаат со резерви за околу еден месец, по што ќе мора да бараат алтернативни извори.

Ситуацијата е особено чувствителна во Сингапур, кој вообичаено увезува околу 680.000 барели сурова нафта дневно преку теснецот и има резерви за само 40 дена. Тајланд е во нешто подобра позиција, со околу 50 дена покриеност за своите 400.000 барели дневно.

Тајван, кој увезува 525.000 барели дневно, може да издржи околу 100 дена. Бангладеш исто така има резерви за приближно 100 дена, но веќе воведе рационирање на горивото и затвори фабрики за ѓубрива. Иако не увезува големи количини сурова нафта, речиси целото снабдување му минува низ Ормутскиот теснец.

Поголемите економии имаат повеќе опции. Јужна Кореја увезува околу три милиони барели дневно, од кои два милиони преку теснецот, и има резерви за околу 50 дена без увоз, односно 70 дена ако се надоместат само испораките од Ормут. Слична е ситуацијата и во Индија, која располага со стратешки резерви од 175 милиони барели и дневни потреби од околу пет милиони барели, од кои 45% доаѓаат преку теснецот.

Индонезија има капацитет да издржи затворање на теснецот до 160 дена, додека Јапонија, благодарение на своите големи стратешки резерви, може да функционира околу 200 дена без испораки преку Ормутскиот теснец.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save