Трговската војна меѓу САД и ЕУ започнува: Зошто Трамп не попушта и кој ќе победи?

Ако некој се надеваше дека американскиот претседател Доналд Трамп ќе го промени своето мислење за воведување царини насекаде и врз сите со неговата „политика на торнадо“ во текот на првите два месеци од неговиот втор мандат, што суштински го менува светот и односите во него, тој беше во голема заблуда.

Имено како што беше најавено, САД вчера, една минута по полноќ по Вашингтон, воведоа глобални царини за увоз на челик и алуминиум, кои се однесуваат и на Европската Унија.

Најавени се двостепени царини кои покриваат речиси 26 милијарди евра од извозот на ЕУ, што е далеку над трговската битка којашто избувна за време на првиот мандат на Доналд Трамп.

Ова е голем удар за ЕУ, имајќи предвид дека американскиот пазар и е многу важен во овој сегмент. Како што е познато, ЕУ е трет најголем снабдувач на челик и алуминиум во САД.

Бидејќи овој потег на администрацијата на Трамп беше најавен уште во февруари, не треба да изненадува премногу.

Меѓутоа, Брисел потајно се надеваше дека Трамп ќе се откаже од него, барем кога станува збор за ЕУ, со оглед на односите на алијансата, но и наеднаш изразената желба на Брисел за соработка, како што е уште поголем увоз на американски течен природен гас (ЛНГ) и нафта, на што Трамп секогаш инсистираше и ја критикуваше Унијата.

На оваа нова кооперативност на ЕУ укажа и претседателката на Европската комисија Урсула фон дер Лајен во нејзиниот неодамнешен говор на Светскиот економски форум во Давос, Швајцарија, но очигледно е дека ништо не помогна.

Сепак, Европската Унија, исто така, јасно стави до знаење дека безуспешно е подготвена да и одговори на Америка на таков начин.

Во понеделникот, еврокомесарот за трговија Марош Шефчовиќ го повтори истото, велејќи дека ЕУ „ќе ги заштити своите компании, работници и потрошувачи“ објави на оваа тема „Политико“.

„Не можеме повеќе да се потпираме на САД, тоа е новата реалност. Значи, мораме да бидеме цврсти и да возвратиме, тоа е единствениот лек“, рече еден дипломат од ЕУ.

Во вторникот, Европската комисија соопшти дека повторно ќе воведе тарифи од 1 април како одговор на американските тарифи од 8 милијарди евра, кои ќе ги вклучуваат иконските американски производи како што се мотоциклите Харли Дејвидсон, бурбонот и фармерките.

Од средината на април ќе започне дополнителни контрамерки во вредност од 18 милијарди евра, во согласност со одобрението на земјите членки на ЕУ.

„Длабоко жалиме за оваа мерка“, рече претседателката на ЕК Урсула фон дер Лајен во изјавата рано наутро.

Тарифите се даноци. Тие се лоши за бизнисот, а уште полоши за потрошувачите. Овие тарифи ги нарушуваат синџирите на снабдување. Тие внесуваат неизвесност во економијата. Работните места се во прашање. Цените ќе растат а и Европа и САД ќе мора да дејствуваат за да ги заштитат потрошувачите и бизнисите, неведува „Геополитика“.

Сепак, администрацијата на Трамп прави сè што може за да продолжи не само со трендот на привлекување европски компании во САД, што го започна администрацијата на Бајден со воведување даночни олеснувања за високотехнолошките компании како дел од законот против инфлација (кој веднаш беше негативно сфатен од ЕУ), но потчинетите елити сепак решија да му се покорат.

Трамп сега дополнително го забрзува процесот што го иницираше Бајден со воведување нови високи царини, бидејќи тоа ќе го натера извозот на европскиот пазар до САД не само од нивните „домашни пристаништа“ во ЕУ, туку и од оние во Америка, до соседно Мексико. Така барем мислат Трамп и неговиот тим.

Острата тарифна политика на Доналд Трамп ќе има сериозни последици и за САД. Берзата завчера повторно беше во минус поради најавените нови царини, што не е реткост во последните недели.

Потрошувачките цени растат, а сега протестираат дури и лојалните гласачи на Трамп, со оглед на тоа што тој во предизборната кампања им ветуваше нешто сосема спротивно, обвинувајќи го Џо Бајден за висока инфлација и за сите нивни проблеми.

Меѓутоа, за разлика од првиот мандат на Трамп, кога речиси спонтано користеше слични методи и кон ЕУ и кон Кина, тврдејќи дека тоа веднаш ќе ја оживее Америка и ќе ги врати индустриските гиганти во нивните матични пристаништа, овојпат Трамп е целосно „приземјен“ и јасно е дека има стратегија.

Наместо да се брани на овој или оној начин, тој сега отворено признава и зборува за актуелните проблеми со високите цени како нешто што неговиот тим го очекуваше како неопходно по воведувањето на царините за странска стока, Трамп сега дури и зборува за можна американска рецесија поради овие потези, но тој го нагласува трпението и долгорочниот позитивен ефект врз американската економија, а со тоа и врз потрошувачите.

Главното прашање, се разбира, е дали гласачите ќе сакаат да го прифатат ова, а првиот тест ќе биде за две години на изборите за Конгресот, иако на овие избори обично победува партијата што ги губи претседателските избори – во овој случај, демократите, дури и кога тие редовно контролираат барем еден дом, понекогаш и двата.

Ова значи, дека сепак нема да има договор со Трамп за ЕУ на оваа тема, без разлика на нивната „отвореност за договор“. Ова ќе биде чисто битка на издржливост.

Доколку Трамп се согласи на компромис, тоа само ќе ги продолжи посакуваните ефекти од оваа строга политика на санкции врз американската економија, која е од клучен национален интерес за САД во глобалната игра со клучните ривали.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save