INFOMAX.MK

Шареф Амин (40), кој служел девет години во британскиот прв баталјон „Пушките“ и служел две турнеи во Авганистан, закрепнал од тешката рана во Украина.

Амин, кого неговите соборци го нарекуваа „Рамбо“, беше ранет пред две недели во Украина додека беше на извидничка мисија длабоко зад непријателските линии. Рамбо и неговата единица биле забележани од Русите, пукано во нив, а потоа безмилосно гранатирано. Амир заврши со повеќекратни рани од куршуми по целото тело, како и шрапнели во двете бели дробови и сите четири екстремитети.

И покрај ужасните повреди, Амин бил спасен од другарите и иако прогнозата на лекарот била лоша, тој повторно почнал да оди иако најмногу го изгубил чувството во десната рака и стапалото, пренесува Јутарњи лист.

Пријателите сега собираат средства за да го вратат Амин – по потекло од Бристол – во ОК со неговата украинска свршеница Хелена Витвицкаја (33) и нејзиниот 10-годишен син Платон. Зборувајќи од болничкиот кревет, Амин за Дејли Меил изјави дека отишол во Украина веднаш штом избила војната во февруари. Отпрвин само како хуманитарец.

Но, како што борбите се вжештија, тој почна да ги користи вештините што ги научи во британската армија. Прво на обука на Украинците, а потоа самиот би се упатил на бојното поле.

Амин опиша како се криел од гранати во плиток ров со украински другар познат како „Професорот“.

How it started v How it ended. Shareef Amin, 40, Bristol, UK. The former British soldier, who was in Afghanistan twice, arrived in Ukraine in early March. Now he wants home. pic.twitter.com/Eu5KHJQWpG

— Vasily Prozorov (@VasilijProzorov) October 29, 2022

„Бевме шлем до шлем, рака под рака додека проектилите паѓаа околу нас. Следно што се сеќавам е силен удар. Се чувствував како некој да ме одвлекол под земја. Потоа видов црвено. Телото на професорот млитаво како кукла од партал. Падна врз мене. Во тој момент знаев дека сум погоден. Мислев: „Овде умирам.“ Па го прифатив тоа. Професорот почина, не можев повеќе да го соблечам“, се сеќава тој.

Амин се сеќава дека му викал на друг другар – Олех Шумов, познат како „Шам“ – да му каже дека е сè уште жив и дека му е потребна помош. Тој опиша како, и покрај тоа што се уште бил под оган, скокнал од ровот и го одвлекол телото на професорот.

Тогаш Амин се соочи со застрашувачкиот обем на сопствените повреди: десната рака му висеше на рачниот зглоб, а парче шрапнел „со големина на лименка“ беше сместено во десната нога.

Иако тогаш не го знаел тоа, шрапнелите се пронашле и под неговиот панцир, пробивајќи му ги двете бели дробови.

„Се туркав и почувствував агонија. Единственото нешто што можев да го користам беше левата рака. Не знам како најдов сила да излезам од тој ров, но успеав. Потоа го видов ова огромно парче шрапнел како излегува од мојата нога. Изгледаше како лименка. Се свртев на грб, а мојот командант ме вовлече во некаква покривка. Пукањето не престана. Почна да врне и му реков на мојот командант „мораш да ме тргнеш од овие карпи, јас лежам овде на карпите и сум во агонија“. Тој ми рече: „Не си на карпите, пријателе, тоа е шрапнел што помина низ твојот панцир и влезе во твојот грб. Но, не грижете се, не знам како, но ќе ве извлечам одовде“, рече тој.

Шареф и Шам набрзо биле спасени од оклопните возила „Козак воин“ и биле однесени во брза помош на 20 минути, а потоа во болница.

Три парчиња шрапнел му биле извадени од телото и се уште се во стаклен сад до неговиот кревет. Се сети и како лекарите стоеја над него и му шепнаа дека нема да издржи.

Но, Рамбо повторно оди, иако се уште има малку чувство во десната рака и стапало.

„Не жалам за ништо. Ако седам дома, а имам вештини кои можат да помогнат, каков човек сум?“, заклучи Британецот Рамбо, кој во меѓувреме го доби украинскиот медал за храброст.

Foto: Shutterstock
(Kurir.rs/Nova.rs)