Политика: Америка го загрозува опстанокот на Европската Унија

Европската унија се најде на судбоносна раскрсница: дали ќе продолжи да постои како заедница на различни народи, кована низ вековите, војните и меѓусебното духовно влијание, или ќе се претвори во обична збирка земји кои се гледаат една со друга во око и само чекаат поволен момент да се натпреваруваат тие задаваат удар од кој тешко се опоравува. И веќе видовме два такви удари во текот на минатиот век, пишува српска “Политика“.

Отворената војна на САД против Русија на територијата на Украина на најеклатантен начин покажува дека Америка не е подготвена да се повлече од позицијата на неприкосновен лидер на Западот, вклучително и ЕУ, но дека е подготвена и да гледа од безбедна дистанца како одредени моќни европски држави колабираат и се преправаат дека стануваат обични следбеници. Унијата не и треба како партнер, туку како некој на кој може да ја тренира својата филозофија на неограничен неолиберализам.

Да потсетиме, Германија со децении беше моторот на Европа, нејзиниот економски, културен, социјален раст… Денешните вести, пак, ја опишуваат оваа земја како џин на сопнување кој не само што нема способност да излезе од неволјите. се нашла, но и нема кому да се обрати за помош. Канцеларот Олаф Шолц е повеќе окупиран со обидот да им ја претстави претстојната студена зима на своите сонародници како „неволја што ќе помине“, отколку всушност да ја води земјата. И тоа во момент кога целиот свет се менува пред негови очи.

Велика Британија одамна се предаде. Одењето под американскиот јарем дефинитивно не е резултат на блискоста на филозофските мислења на двете страни, туку само обид да се избегнат неволјите што ја надвиснаа Европската унија. Меѓутоа, проблемот е што Ла Манш не е, како што беше во времето на средновековните витези, толку сигурна бариера против настаните на најблиските соседи, а неговото постоење дефинитивно нема да придонесе за претстојната зима на Островот. не се толку груби како на соседната страна.

И Франција тешко се пронаоѓа. Навремените обиди на претседателот Емануел Макрон да се обиде да ги насочи неволјите предизвикани од војната во Украина и американското мешање во неа во позитивна насока, едноставно пропаднаа поради бавноста на неговите најголеми соседи, но и домашните осомничени.

Другите Европејци немо ги набљудуваат настаните кои ќе ја пренасочат историјата на Стариот континент во непознат правец. И досега тесно врзани за главните играчи – Германија, Велика Британија и Франција – како да очекуваат одговор на неволјите што се на хоризонтот од таа страна. И одговорот не стигнува.

Преку сечење на „жините“ кои овозможуваат енергијата и другите ресурси од Истокот да го овозможат животот на Запад, самиот опстанок на Европската унија каква што ја знаеме денес е доведен во прашање. Или, уште полошо, ЕУ дефинитивно може да стане вазал на САД. И тоа секако би претставувало опасно назадување. Духот на Европа, изграден со векови, ќе се стопи во судир со американскиот вооружен пристап кон животот без изгледи за брзо закрепнување.

Проблемот на Европската унија е што, пред се, поради војната во Украина, како заедница која фундаментално се заснова на бизнис бенефит, сега, практично, е еднаква на воената алијанса на НАТО. И во тоа општество никогаш немало спор кој е газда. Сепак, целосно потчинување под команда на Вашингтон и Брисел тешко може да се постигне. Имено, рамки во кои штабот на НАТО ги следи настаните на истокот на Европа не се оние низ кои ги набљудува работите во европските метрополи.

Рускиот претседател Владимир Путин успеа да избегне да го навлече вистинскиот гнев на голем број европски земји. Повеќето од оние кои воведоа санкции кон Москва не го сторија тоа поради некоја посебна солидарност со Украина, туку поради чувството на послушност кон трансатлантскиот сојузник. Дури и во такви околности, отсуството на конкретни резултати за помош на претседателот Володимир Зеленски сведочи дека фронтот против Русија полека, но дефинитивно слабее, па дури и може да им наштети на односите на Унијата со САД.

Токму поради сето горенаведено, се поставува прашањето дали Америка војува само против Русија или во својата воена кампања смета да земе нешто друго под своја закрила, пред се главната европска земја – Германија. Затоа што земјата на канцеларот Олаф Шолц се најде во центарот на непредвидливи глобални промени. Очигледно, во Вашингтон процениле дека прекумерното деловно зближување меѓу Германија и Русија може лошо да се одрази на статусот на американските вооружени сили на Стариот континент. И да потсетиме дека нивниот број на европско тло веќе опасно надминува неколку десетици илјади луѓе, што е многу повеќе од бројот на поединечни домашни армии.

Европската унија не смее да ја гради својата иднина како обична копија на Америка. Со вековното историско и културно наследство што го носи на раменици, тоа би претставувало враќање во не толку гламурозното минато за неа.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save