INFOMAX.MK

Српската фудбалска репрезентација на Европското првенство во Германија одигра нерешено со репрезентацијата на Словенија. Нашите спортисти ја имаа поддршката од своите најблиски од трибините, а во Минхен беше и семејството на стрелецот на израмнувачкиот гол за нашиот тим, Лука Јовиќ. Покрај неговата свршеница Софија Милошевиќ, навиваа и неговите родители и сестрата Милијана за која е исклучително приврзан.

Тој своевремено во интервју за странски медиуми зборуваше за најтешката борба што ја воделе неговата сестра и членовите на семејството. На Милијани кога била тинејџерка и била дијагностицирана леукемија која, за среќа, ја претепала. Брат и сестра се секогаш еден до друг, а таа не пропушти да биде на трибините на ова ЕП.

– Пораснав во место наречено Батар. Не очекувам да го знаеш, не грижи се. Тоа е мало место со само 105 куќи во селото. Но, тоа е посебно за мене. Се сеќавам дека еден човек од ова село рече дека е поубаво од Париз. Така се чувствувам и јас. Речиси сите се занимаваат со земјоделство, а ако ги прашате во што веруваат, ќе ви кажат ова: напорна работа и големи соништа. Сите во селото штедат пари за да им помогнат на децата кои одат на факултет или во поголемиот град да работат. И мене ми беше исто. Моите родители напорно работеа за да можам да го најдам мојот пат во животот. Кога растев, татко ми имаше супермаркет, но ако имаше лоша година, мораше да оди во банка за да земе заем за да може да ме носи на тренинг секој ден. Вујко ми работеше во Русија, но ако чуеше дека имаме финансиски проблеми, ќе ми купуваше копачки и тренерки, ќе му праќаше пари на татко ми кога и да му требаа. Српските семејства се такви, ми се чини, многу блиски, така мораше да биде“ – изјави Лука за странските медиуми пред неколку години и продолжи:

– Не зборувам многу за ова, но кога имав 9 или 10 години, мојата постара сестра беше тешко болна, тоа беше момент кој ги одбележа нашите животи. Докторите откриле дека има леукемија, била во болница многу долго. Мама престана да работи на пазарот за да се грижи за неа. Во текот на целата година семејството беше разделено, јас живеев со татко ми и дедо ми, одев во Звезда, додека мајка ми беше со сестра ми. Беше тешко време, но она што најмногу го паметам е чувството да си одам дома во Батар по мечевите со Звезда – рече тој, а потоа се присети на моментот кога дозна дека неговата сестра е излечена.

– Еден ден, додека татко ми ме возеше дома од тренинг, застана и ги собра вујко ми и братучед ми. Не знаев што се случува, но потоа сфатив дека имаме голема прослава. Отидовме дома и сестра ми имаше хартиена капа што личеше на роденденска капа. И кажаа дека е излечена и тешко може да се опише тоа нереално чувство, кога знаеш дека се е во ред, бидејќи сите долго време бевме преплашени – тогаш Лука си ја отвори душата.

Foto: Profimedia, Printscreen
kurir.rs