INFOMAX.MK

Западот е носталгично заглавен во застарените политики на „containment“, овојпат против интеграцијата на глобалниот југ. За нивна несреќа, остатокот од светот продолжува понатаму, заедно.

Некогаш постоела железна завеса која го делела континентот Европа. Измисленa од поранешниот британски премиер Винстон Черчил, терминот се однесува на напорите на тогашниот Советски Сојуз да создаде физичка и идеолошка граница со западот. Вторaта страна, водела политика на задржување против ширењето и влијанието на комунизмот.

Во современата ера на техно-феудализмот, сега постои она што треба да се нарече Лимена завеса, измислена од страшниот, безумен, колективен запад, преку Г7 и НАТО: овој пат, суштински да ја ограничи интеграцијата на глобалниот југ.

БРИКС против Г7

Најсвеж и значаен пример за оваа интеграција е создавањето на БРИКС+ на минатонеделниот онлајн самит организиран од Пекинг. Ова е чекор повеќе од воспоставувањето на линијата на „новата Г8“, а многу повеќе од алтернатива на Г7.

Само погледнете ги соговорниците на петте историски БРИКС (Бразил, Русија, Индија, Кина, Јужна Африка): имаме микрокосмос на глобалниот југ, кој ја опфаќа Југоисточна Азија, Централна Азија, Западна Азија, Африка и Јужна Америка – навистина потенцирајќи го „Глобално“ во глобалниот југ.

Очигледно, јасните пораки на рускиот претседател Владимир Путин за време на самитот во Пекинг, за разлика од пропагандата на Г7, всушност беа упатени до целиот глобален југ:

Русија ќе ги исполни своите обврски за снабдување со енергија и вештачки ѓубрива.

Русија очекува добра жетва на жито – и ќе испорача до 50 милиони тони на светските пазари.

Русија ќе обезбеди премин на бродови со жито во меѓународните води дури и во услови кога Киев ги минираше украинските пристаништа.

Негативната ситуација со украинското жито е вештачки претставена помпезно.

Наглото зголемување на инфлацијата ширум светот е резултат на неодговорноста на земјите од Г7, а не на операцијата Z во Украина.

Нерамнотежата на светските односи се подготвува долго време и стана неизбежен резултат на ерозијата на меѓународното право.

Алтернативен систем

Путин, исто така, директно се осврна на една од клучните теми за кои БРИКС длабински разговарајќи за 2000-тите – дизајнот и имплементацијата на меѓународна резервна валута.

„Рускиот систем за финансиски трансакции е отворен за поврзување со банките од земјите на БРИКС“.

„Рускиот платен систем МИР го проширува своето присуство. Ја истражуваме можноста за создавање меѓународна резервна валута врз основа на кошничката валути на БРИКС“, рече рускиот лидер.

Ова е неизбежно по хистеричните западни санкции по операцијата Z; целосната дедоларизација наметната на Москва; и зголемување на трговијата меѓу земјите на БРИКС. На пример, до 2030 година, четвртина од побарувачката на нафта на планетата ќе биде за Кина и Индија, со Русија како главен снабдувач.

„РИК“ во БРИКС едноставно не може да ризикува да биде исклучен од финансискиот систем во кој доминира Г7. Дури и Индија која оди со јаже започнува да го испушта.

Кој зборува за „меѓународната заедница?“

Во сегашната фаза, БРИКС претставува 40 отсто од светското население, 25 отсто од глобалната економија, 18 отсто од светската трговија и придонесува со над 50 отсто за светскиот економски раст. Сите показатели се на во нагорна линија.

Сергеј Сторчак, извршен директор на руската банка ВЕГ, тоа го кажува сосема дипломатски: „Ако гласовите на пазарите во развој не се слушаат во наредните години, треба многу сериозно да размислиме за воспоставување паралелен регионален систем, или можеби глобален систем. ”

За „паралелен регионален систем“ веќе активно се дискутира меѓу Евроазиската економска унија (ЕАЕУ) и Кина, координирана од министерот за интеграција и макроекономија Сергеј Глазиев, кој неодамна беше автор на неверојатен манифест во кој ги засилува неговите идеи за светскиот економски суверенитет.

Развивање на „светот во развој“

Она што се случува во трансевроазискиот финансиски фронт ќе продолжи паралелно со досега малку познатата кинеска развојна стратегија: Иницијативата за глобален развој, објавена од претседателот Кси Џинпинг на Генералното собрание на ОН минатата година.

Иницијата за глобален развој може да се гледа како механизам за поддршка на сеопфатната стратегија – од која дел Иницијативата „Појас и пат“ (BRI), која се состои од економски коридори кои меѓусебно ја поврзуваат Евроазија сè до нејзиниот западен полуостров, Европа.

На Дијалогот на високо ниво за глобален развој, дел од самитот на БРИКС, Глобалниот југ научи малку повеќе за иницијативата за глобален развој, организација формирана во 2015 година.

Накратко, Иницијативата за глобален развој има за цел турбо-наплаќање на меѓународната развојна соработка преку дополнување на финансирањето на плејада тела, на пример, Фондот за соработка Југ-Југ, Меѓународната асоцијација за развој (ИДА), Азискиот фонд за развој (ADF) и Глобален еколошки фонд (ГЕФ).

Приоритетите вклучуваат „намалување на сиромаштијата, безбедност на храна, одговор и вакцини за Ковид-19“, индустријализација и дигитална инфраструктура. Последователно, групата Пријатели на Иницијативата за глобален развој беше формирана на почетокот на 2022 година и веќе привлече над 50 нации.

Појас и пат и Иницијативата за глобален развој треба да напредуваат во тандем, иако самиот Кси јасно стави до знаење за време на самитот на БРИКС дека „некои земји ја политизираат и маргинализираат развојната агенда со подигање ѕидови и со шлаканици за осакатување на други“.

Седум против светот

Главната цел на самитот на Г7 во Шлос Елмау на Баварските Алпи е да се „проектира единство“ – како од челниците на колективниот запад (вклучувајќи ја Јапонија) обединети во одржлива и неодредена „поддршка“ за неповратно пропаднатата украинска држава.

Тоа е дел од „борбата против империјализмот на Путин“, но потоа има и „борба против гладот и сиромаштијата, здравствената криза и климатските промени“, како што рече германскиот канцелар Шолц пред Бундестагот.

Во Баварија, Шолц се залагаше за Маршалов план за Украина – смешен концепт со оглед на тоа што Киев и неговата околина може да се сведе на катастрофална состојба до крајот на 2022 година. “, според Шолц, достигнува пароксизам на смешност, бидејќи гладот што се наѕира е директна последица на хистеријата со санкциите наметнати од Г7.

Фактот што Берлин ги покани Индија, Индонезија, Јужна Африка и Сенегал како додатоци на Г7, послужи како дополнително комично олеснување.

Лимената завеса

Би било залудно да се очекува од неверојатната колекција на просечности „обединети“ во Баварија, под де факто лидерот на Европската комисија (ЕК), Фирер Урсула фон дер Лајен, каква било суштинска анализа за распаѓањето на глобалните синџири на снабдување и причините што ја принуди Москва да го намали протокот на гас во Европа. Наместо тоа, тие ги обвинија Путин и Кси.

Ова е лимената завеса – реинвенција на Intermarium од 21 век од Балтикот до Црното Море, дизајниран од Империјата на лагите, комплетирана со западна Украина апсорбирана од Полска, трите балтички младенци: Бугарија, Романија, Словенија, Чешка, па дури и Шведска и Финска кои се аспиранти за НАТО, сите ќе бидат заштитени од „руската закана“.

ЕУ надвор од контрола

Улогата на ЕУ, која владее со Германија, Франција и Италија во Г7 е особено поучна, особено сега кога Британија се врати на статусот на незначителна островска држава.

Секоја година се издаваат дури 60 европски „директиви“. Тие мора да бидат императивно транспонирани во внатрешното право на секоја земја-членка на ЕУ. Во повеќето случаи, нема никаква дебата.

Потоа, има повеќе од 10.000 европски „пресуди“, каде што „експертите“ во Европската комисија (ЕК) во Брисел издаваат „препораки“ до секоја влада, директно надвор од неолибералниот канон, во врска со нивните трошоци, нивните приходи и „реформи“ ( за здравствена заштита, образование, пензии) кои мора да се почитуваат.

Така, изборите во секоја земја-членка на ЕУ се апсолутно бесмислени. Шефовите на националните влади – Макрон, Шолц, Драги – се обични извршители. Никаква демократска дебата не е дозволена: „демократијата“, како и „вредностите на ЕУ“, не се ништо друго освен димни завеси.

Вистинската влада ја практикуваат еден куп апаратчици избрани со компромис меѓу извршните овластувања, кои дејствуваат на крајно непроѕирен начин.

ЕК е тотално надвор од секаков вид контрола. Така неверојатната просечност како Урсула фон дер Лајен – претходно најлошата министерка за одбрана на модерна Германија – беше катапултирана нагоре за да стане актуелниот фирер на ЕК, диктирајќи ја нивната надворешна, енергетска, па дури и економска политика.

За што се залагаат тие?

Од перспектива на запад, Лимената завеса, и покрај сите нејзини застрашувачки призвук од Студената војна 2.0, е само почеток пред главното јадење: хардкор конфронтација низ Азија-Пацифик – преименувана во „Индо-Пацифик“ – карбонска копија на рекетот во Украина дизајниран да ги задржи кинеските BRI и GDI.

Како контра-преврат, просветлувачки е да се набљудува како кинеското Министерство за надворешни работи сега детално го истакнува контрастот помеѓу БРИКС – и БРИКС+ – и империјалната комбинација AUKUS/Quad/IPEF.

БРИКС се залага за де факто мултилатерализам; се фокусира на глобалниот развој; соработка за економско закрепнување; и подобрување на глобалното владеење.

Смислениот рекет од САД, од друга страна, се залага за менталитет на Студената војна; искористување на земјите во развој; здружување за да ја ограничи Кина; и политика на Америка на прво го место која го зацврстува монополскиот „меѓународен поредок заснован на правила“.

Би било погрешно да се очекува дека Г7 собрани во Баварија ќе ја разберат апсурдноста на наметнувањето ограничување на цената на рускиот извоз на нафта и гас, на пример. Доколку тоа навистина се случи, Москва нема да има проблеми целосно да го намали снабдувањето со енергија за Г7. И ако се исклучат другите нации, цената на нафтата и гасот што тие ги увезуваат драстично би се зголемиле.

БРИКС го отвора патот напред

Затоа, не е ни чудо што иднината е застрашувачка. Во неверојатно интервју за белоруската државна телевизија, рускиот министер за надворешни работи Сергеј Лавров резимира како „Западот се плаши од чесна конкуренција“.

Оттука, врвот на културата на откажување и „потиснување на сè што на некој начин противречи на неолибералната визија и уредување на светот“. Лавров, исто така, го сумираше патоказот што претстои, во корист на целиот глобален југ:

„Не ни треба нов Г8. Ние веќе имаме структури… првенствено во Евроазија. ЕАЕУ активно ги промовира интегративните процеси со НР Кина, усогласувајќи ја Кинеската иницијатива „Појас и пат“ со плановите за евроазиска интеграција. Членовите на Здружението на нациите од Југоисточна Азија внимателно ги разгледуваат овие планови. Голем број од нив потпишуваат договори за слободна трговија со ЕАЕУ. Шангајската организација за соработка е исто така дел од овие процеси… Има уште една структура надвор од географските граници на Евроазија“.

„Тоа е БРИКС. Оваа асоцијација се помалку се потпира на западниот стил на водење бизнис и на западните правила за меѓународните валутни, финансиски и трговски институции. Тие претпочитаат поправедни методи кои не прават никакви процеси да зависат од доминантната улога на доларот или некоја друга валута. Г20 целосно го претставува БРИКС и уште пет земји кои ги делат позициите на БРИКС, додека Г7 и неговите поддржувачи се на другата страна на барикадите.

…

„Ова е сериозен биланс. Г-20 може да заврши ако Западот го искористи за разгорување на конфронтација. Структурите што ги спомнав (SCO, BRICS, ASEAN, EAEU и CIS) се потпираат на консензус, взаемно почитување и рамнотежа на интереси, наместо на барање да се прифати униполарната светска реалност“.

Лимена завеса? Повеќе како искината завеса.

Пишува: Пепе Ескобар