Кои се сериските убијци досега во Македонија: Од Раде Лазески, преку Раскољников од Ѓорче до новинарот Владо Танески

Убиството во кумановски Челопек отвори сомнеж за можен сериски убиец. Откако 25-годишник беше уапсен дека до смрт претепал стара жена по што ја ограбил, сега обвинителството истражува уште една смрт на жена од околината. Првично не се појавиле сомнежи дека е убиена, но сега се бара ексхумација и обдукција. Истражителите имаат уште неколку сомнителни случаи.

Никој не се сомневал дека се работи за убиства во кои има неколку жртви, сè додека не се случи последното на старица во кумановско Челопек. Обвинителството го отвори прашањето дали на 25-годишно момче може на товар да му се стават повеќе убиства, наместо едно. Ова доаѓа откако беше откриено дека тој до смрт претепал 78-годишна старица во нејзиниот дом.

Точниот датум на убиството не е утврден, но од обвинителството велат дека грозоморниот чин се случил во периодот од 27 јануари до 12 февруари, кога беше пронајдена жената. Била стара и немоќна и живеела сама, а ја убил на спиење. Но, начинот на кој го сторил ова дело и поврзаноста на регионот во Старо Нагоричане и кумановско на истражителите им отвориле повеќе прашања.

Со интензивни координирани дејствија во изминатите неколку дена на ОЈО Куманово и истражниот центар во тоа обвинителство, МВР и екипите на Институтот за судска медицина, обезбедени се докази кои укажуваат на поврзаност на овој настан со неколку други слични случаи во кумановско. Заради сличности во однос на изборот на жртвата и суровиот начин на извршување на делото се испитува дали и во тие случаи станува збор за убиства извршени од истиот сторител“, соопштуваат од Обвинителството.

Во моментов се прават и други вештачења и анализи, се собираат докази за да се потврди сомнежот на обвинителството. Во меѓувреме веќе се испитува смртта на уште една можна жртва.

„За една од потенцијалните жртви вчера беше наредена ексхумација и обдукција, од телото на починатата жена се подигнати траги и ДНК кои се вештачат“, додаваат од Обвинителството.

Инаку осомничениот веќе е во притвор, а наредено е да му се направи и психијатриско вештачење. Јавноста во Македонија се сеќава на неколку сериски убијци. Случајот со убиствата на жени во Кичевско, заврши со сомнителното самоубиство на сторителот, новинарот Владо Таневски. Но, за овие убиства сè уште во затвор лежи осудениот на доживотно Анте Ристески, а неговиот другар осуден на иста затворска казна како сериски убиец, се самоуби во Идризово.

Јавноста се сеќава и на Раскољников од населбата Ѓорче Петров, Виктор Карамарков, кој исто така е осуден на доживотен затвор за четири убиства. Во Охрид, пак, во 2008 година беше откриен серискиот убиец Лазе Радески.Тој ги убивал жртвите со удар со чекан во главата и нож, сите биле дилери на девизи, а работеле во истата фабрика „Застава“.

Серискиот убиец од Македонија за кој зборува цел свет – убивал, па барал прошка во црква: Не успеа да се самоубие пред да го уапсат

Виктор Карамарков (роден 1981 година), познат како Македонецот Расколников, е македонски сериски убиец кој уби четири постари жени во главниот град на нацијата од март до октомври 2009 година. Дополнително одговорен за бројни кражби и три обиди за убиства, тој беше осуден на доживотен затвор и моментално е затворен во затворот Идризово.

Роден е во населбата Ѓорче Петров, Карамарков пораснал со својата психички нестабилна мајка, бидејќи татко му умрел кога бил мал. Иако беше опишан како осамен, Виктор го сметале за високо интелигентно момче кој своето основно образование го завршил со високи оцени. Тој исто Бил многу заинтересиран во различна руска литература, особено романот „Злосторство и казната“ на Фјодор Достоевски, идентификувајќи се со главниот лик на романот, сиромашниот поранешен студент Родион Расколников. Сепак, Карамарков беше исто така познат деликвент и наркоман, кој често се занимаваше со разни кражби.

Убиства
Инспирирајќи се од својата омилена книга, Карамарков бара ранливи стари дами за да ги извршиубиствата. Кога ќе најдел соодветна жртва, звонел на врататаи барал пари, со изговор дека се работи за неговата болна мајка. По влегувањето во станот, Виктор вадел мала секира завиткана во весник и со лента, а потоа ги убивал жртвите, пред да го ограби станот, посебно златен накит за да се снабди со повеќе лекови. По секое убиство, тој ја посетувал црквата „Свети Петар и Павле“ во Ѓорче Петров и барал прошка.

Жртви
1. Љубица Христовска (83) – убиена во нејзиниот дом во Бутел, од здобиена повреда на главата. Кога првпат се испитало, полицијата се сомневала дека убиецот е или од семејството или од соседството, бидејќи немало траги на насилство, сите предмети биле на место и вратата била заклучена одвнатре.

2. Босилка Красојевиќ (71) – убиена истиот ден со Богоевска, 15 октомври. Била нападната во нејзиниот дом на улицата „Октомвриска револуција“, а подоцна починала од здобиените повреди. Властите забележаа дека ова убиство е многу слично на убиството на Христовска.

3. Вера Богоевска (76) – убиена истиот ден со Красојевиќ, 15 октомври. Била нападната во нејзиниот дом на улицата „Франко Клуз“, а подоцна починала од здобиените повреди.

Елена Милева (69) – убиена на 26 октомври, во нејзиниот дом на улицата „Хо Ши Мин“. Карамарков беше уапсен за кражба кратко време по нејзиното убиство.
Обид за убиства

Марија Атанасовска (79) – жителка на Капиштец, Атанасовска била нападната од Карамарков во лифтот, со што се здобила со повреди на главата. Тој за малку ќе ја оставел да искрвари, но бил изненаден од зетот на жртвата, кој ја чекал на излезот.

Смиља Петровска (73) – нападната истиот ден со Сулејмани, 21 октомври. Го избрка својот напаѓач од нејзиниот дом „Улица на железницата“.

Сание Сулејмани (42) – нападната истиот ден со Петровска, 21 октомври.

Истрага, фаќање и казна

Иако првично не се сомневаа во сериски убиец, властите постепено ги поврзаа точките со сличноста на злосторството: стари жени, убиени во своите станови со тап предмет во задниот дел од главата.

Исто така, забележано е дека на сите жртви им недостасува златен накит. Тие контактирале со преживеаните жртви, кои својот напаѓач го опишале како млад човек кој sвони од врата до врата со книга во рацете, барајќи финансиска помош за неговата мајка.

Сепак, тие не можеа да го опишат во многу детали, бидејќи се се случувало брзо. На 27 октомври, Карамарков беше фатен и му беше изречена 8-месечна казна за кражба, но роднини на нападнатите жени го идентификуваа како напаѓач.

Додека го претресуваа неговиот дом, властите ја пронајдоа секирата користена во убиствата.

Набргу откако неговото лице беше прикажано на националната телевизија, многу жени дојдоа да го идентификуваат како човекот што им го украл накитот. Шокирана, неговата мајка одби да верува дека нејзиниот син е ладнокрвен убиец.

Иако не признал за убиствата, Карамарков спомена детали што само сторителот би ги знаел. За време на последната изјава пред судот, Карамарков тврдеше дека бил дрогиран додека давал изјави и дека бил одведен три дена на непозната локација.

Пред да биде уапсен се обидел да се самоубие со поголемо количество таблети
И покрај тоа, тој беше осуден на доживотна казна затвор.

Серискиот мистериозен убиец каков што Македонија не памети: Целосната вистина за ексклузивецот на црна хроника остана енигма

Српскиот портал Нова.рс, во својот серијал „Балкански злочини“ потсетува на случајот кој пред околу 17 години ја стаписа Македонија. Во мај 2008 година, полициски службеници од Кичево го добија повикот од кој се плашеа. Голо женско тело било пронајдено во пластична кеса за ѓубре на ѓубриштето, до фудбалскиот терен. Инспекторите знаеле што се случило и пред да излезат на терен – жената била мачена, силувана и задавена со телефонски кабел.

И овој случај, како и речиси сите тие денови, го покрива новинарот Владо Танески. Тој не беше обичен новинар, туку репортер за црна хроника и ексклузивец со неверојатни извори. Во своите прилози што го потресоа Кичево тие години имаше неверојатни детали за секоја од нив. Така беше додека не се дозна кој е неговиот извор…

Труп на жена завиткан во кабел

Живана Темелкоска (65), која исчезна на 7 мај 2008 година, беше пронајдена мртва на 16 мај истата година. Ја пронашле гола, а пред да биде задавена и завиткана со телефонски кабел, била брутално мачена и силувана. Само еден таков случај е голема главоболка за полицијата, а инспекторите од Кичево мораа да се пресметаат со безмилосен сериски убиец, садист и силувач, бидејќи Живана беше третата жртва на мистериозниот убиец. Пред неа на ист начин биле убиени Митра Симјаноска (64) и Љубица Личоска (56), а сите три постари жени биле силувани и мачени.

Полицијата имала индиции кои укажувале дека цел на серискиот убиец бил одреден тип на жена – постара, од социјално загрозени семејства, со пониско образование. Сепак, ова не беше доволно за да се пронајде монструмот.

Убиецот го започнал својот крвав пир во 2004 година кога Митра Симјаноска исчезна на пат кон супермаркет. Нејзиното тело било пронајдено на 12 јануари 2005 година. Љубица Личоска исто така отишла на купување во ноември 2007 година кога исчезнала. Нејзиното масакрирано тело беше пронајдено во февруари 2008 година. Не е исклучено списокот на жртви да биде уште подолг, бидејќи никогаш не беше разјаснета судбината на Горица Павлеска, која одговараше на профилот на жртвите. Таа постара жена исчезна во 2003 година.

За работата да биде полоша за полицијата, весникот „Нова Македонија“ за кој работеше Владо Танески објави текстови за овие убиства полни со детали. Полицајците се запрашале од каде му се на тој новинар, Владо Танески, сите тие детали. Важеше за искусен новинар, образован и писмен човек, воспитан. Покрај тоа, тој беше семеен човек, оженет со љубовта од студентските денови, со која имаше две деца.

И тогаш полицијата почна повнимателно да ги чита написите во весниците и сфати дека има некои нелогичности, но не затоа што работите не се вистинити. Имено, Танески напиша дека жртвите биле задавени со телефонски кабел, дека биле силувани, детално опиша некои моменти кои во тој момент не ги знаеле ниту полицајците, бидејќи се уште не го добиле обдукцискиот наод.

Поради тоа новинарот набрзо станал осомничен, па полицијата го привела на разговор. Тогаш коцките почнаа да паѓаат на своето место и беше откриено дека новинарот живее двоен живот – од една страна е одличен колега и, како што го опиша сопругата, нежен и внимателен сопруг и татко. Од друга страна, тој беше безмилосен садистички убиец.

Немаше сомнеж, неговиот биолошки профил се совпаѓаше со оној пронајден на телата на трите жртви, а кога полицијата упадна во селската куќа што ја оставија неговите родители, открија телефонски кабел како оној со кој се врзуваат жртвите, разни јажиња, но и предмети на убиените жени.

Тогаш на виделина излегоа мрачни тајни од минатото на новинарот, кои донекаде разјаснија некои работи. Роден е 1952 година, татко му бил ветеран од Втората светска војна, но бил строг и наводно многу пиел. Неговата мајка била чистачка, исто како и сите негови жртви.

Тој немал добри односи со неа, според наодите на вештакот, дури и ја мразел и можно е, како што верувале некои експерти, всушност да и се одмаздувал преку жртвите во неговите болни замислувања. Неговиот татко се самоубил во 1990 година, а мајка му починала од наводно предозирање со лекови.

Целосната вистина за ексклузивецот на црна хроника никогаш не излезе на виделина. Неколку дена откако беше уапсен, тој беше пронајден мртов во неговата затворска ќелија. Официјалната верзија е дека тој се самоубил со давење во пластична кофа полна со вода.