Венко Филипче и должи одговор на македонската јавност дали е најновиот член на владата на Мицкоски?

Последното соопштение на СДСМ, насочено кон „Инфомакс“ и главниот и одговорен уредник Александар Митовски , и највлијателниот поткаст “Тешки муабети” отвора повеќе дилеми отколку што нуди одговори. Наместо да се адресираат конкретните критики што доаѓаат од овој медиум, јавноста добива познат наратив – дисквалификација на изворот преку обвинувања за „продаденост“ и наводни финансиски мотиви.

Овој пристап не е нов во македонскиот политички дискурс, но е проблематичен од аспект на демократските стандарди. Кога аргументите изостануваат, а фокусот се префрла кон лични или професионални квалификации, суштинската дебата се губи. Наместо судир на факти, добиваме судир на етикети.

Особено е индикативно што прашањето за „независноста“ на медиумите се актуализира токму во моментот кога нивната критика станува политички непријатна. Тоа отвора легитимно прашање: дали независноста се признава само кога е во согласност со сопствените позиции?

Дополнително, сериозните обвинувања дека некој е „купен“ или „се продал“ не смеат да останат на ниво на реторика. Без конкретни докази, тие повеќе делуваат како средство за притисок и делегитимирање, отколку како вистинска борба за транспарентност и отчетност.

Во демократско општество, критиката – без разлика од каде доаѓа – треба да се третира како можност за одговор, а не како закана што треба да се неутрализира. Кредибилитетот не се гради со дисквалификации, туку со доследност, аргументи и отвореност за јавна дебата.

Во спротивно, ваквите соопштенија оставаат впечаток дека проблемот не е во медиумите, туку во неподготвеноста на опозицијата да се соочи со критика . А тоа е ризик што ниту една политичка структура не може да си го дозволи ако навистина се залага за демократски вредности.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save