Напаѓачот Кол Ален испратил манфест до семејството: „Им се извинувам на сите, а сега, зошто го направив ова…“

Напаѓачот на вечерата на Здружението на дописници од Белата куќа, Кол Ален им испратил на членовите на своето семејство долг манифест само десет минути пред да влезе во хотелот и да отвори оган.

Во пораката од 1.052 зборови, која ја објави „Њујорк пост“, Ален ги изложил своите „правила на делување“ и рекол дека сметал дека е негова должност да ги таргетира службениците на администрацијата.

Целиот манифест е пренесен во целост подолу.

„Им се извинувам на сите. Не очекувам прошка“
„Поздрав на сите!

Веројатно денес изненадив многу луѓе. Дозволете ми да почнам со извинување на сите чија доверба ја изневерив.

Им се извинувам на моите родители што им кажав дека одам на интервју за работа, а не прецизирав дека станува збор за „Најбараните“. Им се извинувам на моите колеги и студенти што реков дека имам лична итна ситуација (додека некој го прочита ова, веројатно навистина ќе ми треба итна помош, но тешко можам да ја наречам самонаметната состојба).

Им се извинувам на сите луѓе со кои патував, на сите работници кои го ракуваа мојот багаж и на сите други луѓе во хотелот кои не беа цел, а кои ги загрозив со самата моја близина. Им се извинувам на сите што беа злоупотребени и/или убиени пред ова, на сите што страдаа пред да можам да се обидам да го направам ова и на сите што може да продолжат да страдаат по ова, без оглед на мојот успех или неуспех.

Не очекувам прошка, но ако видов друг начин да го направам ова, ќе го искористев. Уште еднаш, моите искрени извинувања.

„А сега зошто го направив сето ова…“
Јас сум граѓанин на Соединетите Американски Држави.

Она што го прават моите претставници се одразува на мене. И повеќе не сум подготвен да дозволам педофил, силувач и предавник да ми ги извалка рацете со неговите злосторства.

(Добро, да бидам целосно искрен, не сум подготвен долго време, но ова е првата вистинска можност да направам нешто во врска со тоа.)

Додека дискутирам за ова, ќе ги разгледам и моите предвидени правила за ангажман (веројатно во ужасен формат, но не сум војник, па што е тука е).

Службеници на администрацијата (со исклучок на г-дин Пател): тие се мета, со приоритет од највисок до најнизок ранг.

Тајната служба: Тие се мета само доколку е потребно и треба да бидат онеспособени без смртоносни последици доколку е можно (на пр. се надевам дека носат панцири бидејќи истрел од пушка во торзото уништува луѓе кои не се заштитени).

Обезбедување на хотел: не се мета доколку е воопшто можно (т.е. освен ако не пукаат во мене).

Капитолска полиција: Исто како хотелското обезбедување.

Национална гарда: исто како хотелското обезбедување.

Вработени во хотел: воопшто не се мета.

Гости: воопшто не се мета.

За да се намали бројот на жртви, ќе користам истрел наместо единечни зрна (помала пенетрација низ ѕидови).

Сепак би поминал низ повеќето луѓе овде за да стигнам до метата доколку е апсолутно неопходно (врз основа на фактот дека повеќето луѓе избираат да дојдат до говорот на педофилите, силувачите и предавниците и затоа се соучесници), но навистина се надевам дека нема да дојде до тоа.

Одговори на приговори
Приговор 1: Како христијанин, треба да го свртиш другиот образ.

Одговор: Го свртуваш другиот образ кога самиот си угнетен. Јас не сум оној што бил силуван во притвор. Јас не сум рибар погубен без судење. Јас не сум студент разнесен на парчиња, дете кое умира од глад или тинејџерка злоупотребена од бројни криминалци од оваа администрација.

Да се ​​сврти другиот образ додека некој друг е угнетен не е христијански; тоа е соучество во злосторствата на угнетувачот.

Приговор 2: Ова не е погодно време за тоа.

Одговор: Секој што мисли така треба да одвои неколку минути и да сфати дека светот не се врти околу него. Дали мислите дека кога ќе видам некој да е силуван, убиен или злоупотребен, треба само да поминам покрај него затоа што би било „незгодно“ за оние кои не се жртви?

Ова беше најдобриот момент и најдобрата можност за успех што можев да ја замислам.

Приговор 3: Не ги фативте сите.

Одговор: Мора да почнете од некаде.

Приговор 4: Како некој што е половина црн, половина бел, не треба да го правите ова.

Одговор: Не гледам некој друг да презема одговорност.

Приговор 5: Дајте му го царевото на царот.

Одговор: Соединетите Американски Држави се управувани од закон, а не од кое било лице или група луѓе. До степен до кој претставниците и судиите не го почитуваат законот, никој не е должен да им дадам нешто што е толку нелегално нарачано.

Исто така, би сакал да им се заблагодарам на многу луѓе, бидејќи веројатно нема да можам повторно да разговарам со нив (освен ако Тајната служба не е спектакуларно некомпетентна).

Ви благодарам на моето семејство, и биолошко и црковно, за вашата љубов во текот на овие 31 година. Ви благодарам на моите пријатели за вашето друштво во текот на многу години. Ви благодарам на моите колеги за многуте работни места, за вашата позитивност и професионализам. Ви благодарам на моите студенти за вашиот ентузијазам и љубов кон учењето. Ви благодарам на многуте познаници што ги запознав, лично и преку интернет, за кратки интеракции и долгорочни врски, за вашите перспективи и инспирација.

Ви благодарам на сите за сè.

Со почит,

Кол „coldForce“ „Пријателски федерален убиец“ Ален.

П.С. Добро, сега кога сите сентиментални работи се тргнати од патот, што по ѓаволите прави Тајната служба? Извинете, сега ќе се изнервирам малку и ќе го намалам формалниот тон.

Мислам, очекував камери на секој агол, соби со прислушкувачи, вооружени агенти на секои неколку метри, детектори за метал насекаде. И она што го добив (којзнае, можеби се шегуваат со мене!) – ништо.

Без никакво осигурување. Дури ни во транспортот. Дури ни во хотелот. Дури ни на самиот настан. Единственото нешто што го забележав веднаш по влегувањето во хотелот беше чувство на ароганција. Влегов со повеќе оружја и никој таму не помисли дека би можел да бидам закана.

Обезбедувањето е надвор, фокусирано на демонстрантите и оние што штотуку пристигнуваат. Очигледно никој не размислувал што ќе се случи ако некој се пријави претходниот ден. Ова ниво на некомпетентност е лудо и искрено се надевам дека ќе се поправи додека оваа земја повторно нема навистина способно раководство.

Да бев ирански агент, а не американски државјанин, можев да го ставам ебаниот “Ma Deuce” тука и никој немаше да трепне.

Навистина лудо.

О, и ако некого го интересира какво е чувството да се направи нешто вакво: ужасно е. Ми се гади; плачам поради сè што сакав да направам, но никогаш нема, поради сите луѓе чија доверба ја изневерувам со ова; чувствувам лутина кога ќе помислам на сè што направи оваа администрација.

Навистина не го препорачувам! Останете на училиште, деца“, се вели во манифестот.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save