Американските медиуми предупредуваат: „Албанија станува најновата нарко-држава во Европа и закана за Балканот“

Со илјадници мртви во најновото разгорување на борбите меѓу Хезболах и Израел во Либан, тешко е да се замисли дека Либан некогаш бил оаза на мир и толеранција. Бејрут некогаш имал заслужена репутација како Париз на Блискиот Исток, пишува „Вашингтон егзаминер“.

Тој статус не завршил со избувнувањето на либанската граѓанска војна во 1975 година, туку со подемот на режимот на Асад во Сирија неколку години претходно. Претседателот Хафез ал-Асад никогаш не се откажал од сириските претензии кон целиот Либан, задоволувајќи се да го третира Либан како посебна зона.

Додека неговото спонзорство на тероризмот ја изложи Сирија на санкциите на САД во 1979 година, неговата автократија почна да го задушува сириското општество, а неговото прифаќање на државно-доминираниот социјализам дополнително ја изолираше неговата економија. Либан потоа стана спас, вентил за ослободување што овозможуваше перење пари, трговија со дрога и избегнување на санкции. Сириските елити можеа да избегаат во Бејрут за викендот за да се релаксираат, правејќи ги социјалните лишувања во Сирија поподносливи бидејќи, барем за елитите, тие беа привремени. Иако режимот на Асад победи, тоа беше паразитски однос за кој Либанците на крајот ја платија цената.

Либан не беше единствената мала држава што се најде заробена во таков експлоататорски однос. Пакистан останува малку повеќе од територија преку која Кина може да ги пере своите интереси. Тоа што Пакистан е и главен сојузник надвор од НАТО и привилегиран примател на американска воена опрема и вазал на Кина е несоодветност што може да доведе само до катастрофа на националната безбедност.

Северен Кипар, исто така, игра аналогна улога за Турција, еквивалентна на Либан за Сирија на Асад. Исто како што Сирија не го признава или почитува либанскиот суверенитет, така и Турција го отфрла интегритетот и суверенитетот на Кипар. И додека Сирија го трансформираше Либан во мафијашка држава – Хезболах беше само една од многуте присутни мафии – окупираниот од Турција северен Кипар е меѓународен центар за перење пари. Иако Република Кипар ги реформираше своите финансии и сега ужива во еден од најтранспарентните банкарски сектори во Европа, веднаш преку Линијата на контрола, турската зона е место каде што може да се најде секој криминалец, шверцер и терорист. Оние кои инвестираат во северен Кипар го избрале од едноставна причина: можат да работат неказнето и да го користат комплицираниот статус на островот за да добијат упориште за своите криминални претпријатија во Европа. На крајот на краиштата, Кипар е членка на Европската Унија.

Сепак, фактот дека Кипар е остров ја ограничува неговата корисност за некои цели. Шверцерите на дрога можат да се етаблираат во окупираните зони, но кипарската крајбрежна стража и грчката морнарица можат да спречат понатамошна дистрибуција.

Можеби ова е причината зошто Турција сè повеќе се свртува кон Албанија. Малата балканска земја не е странец на организираниот криминал, но сегашниот премиер Еди Рама ја подигна стапката на криминал во земјата на ново ниво. Неговата легализација на одгледувањето марихуана обезбеди покритие за перење профит од дрога, бидејќи Албанија станува европски центар за дрога не само за марихуана, туку и за хероин, кокаин и метамфетамини.

Рама често се консултира со турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган, кого отворено го почитува. Како Ердоган и неговите соработници, Рама и неговите сојузници заработуваат пари со конфискација на земјиште за развој. Оние што му стојат на патот – поранешниот вицепремиер Арбен Ахметај и градоначалникот на Тирана, Ерион Велиај – се борат против лажните обвинувања од СПАК, орвеловска антикорупциска сила која сè повеќе дејствува како приватна милиција на Рама. Партиски настроените американски амбасадори и договорите за недвижности со Алекс Сорос и Џаред Кушнер му даваат на Рама чувство на неказнивост, пишува „Егзаминер“.

Она што се случува во Албанија нема да остане во Албанија. Исто како што Либан потона во хаос, намерното таргетирање на противниците на Рама и застапниците на чиста влада ги фрустрира граѓаните кои некогаш беа најпроамерикански настроени во Европа. Организираниот криминал и економијата на дрога им даваат упориште на криминалците и терористите во Европа. Исто како што Асад ги спонзорираше терористите во Либан, додека бараше веродостојно негирање, Ердоган наскоро би можел да го стори истото и во Албанија, пренесе „Б92“.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save