Европската унија е во опасност од умирање од внатре и однадвор

t

Без разлика дали се на власт (често во коалиција) во земји како Италија, Унгарија и Словачка или постојано добиваат сила како во Франција, Германија и Шпанија, моментот, се чини, дека е во рацете на екстремно десничарските партии.

„На избори по избори, гледаме дека крајната десница остварува огромни придобивки“, изјави францускиот европратеник Рафаел Глуксман за радиото Франс 2 во петокот.

„Европската унија е во опасност од смрт од внатре и однадвор“, додаде тој.

Во последниве месеци, набљудувачите „беа исклучително фокусирани на изборите во големите земји на ЕУ – Шпанија ова лето или Полска во октомври“, каде што популистите претрпеа неуспеси, рече францускиот политиколог Тиери Шопен.

„Сепак, причините што ја објаснуваат силата или дури и подемот на екстремно десничарските партии во некои европски земји не исчезнаа“, додаде Шопен, истражувач во Францускиот институт Jacques Delors.

Подемот на екстремно десничарските партии, чии темели се национализмот и противењето на имиграцијата, започна кон крајот на 1970-тите, а нивната популарност вртоглаво порасна во 2015 година кога стотици илјади Сиријци пристигнаа во Европа бегајќи од граѓанската војна.

Кариерата на Герт Вилдерс беше изградена на антиисламска реторика.

Италијанската премиерка, Џорџија Мелони водеше кампања главно за антиимиграциските прашања, додека Шведска е управувана од коалиција поддржана од екстремната десница која ветува помалку имигранти.

Во политиката на Франција, Германија и Шпанија често доминираат дебати за идентитетот и имиграцијата.

Противници на елитата

Во Холандија, традиционалната централнодесничарска партија ВВД „немаше сила да ги контролира дебатите за темите што Вилдерс ги претпочиташе“, рече Јоханес Хиље, германски изборен стратег и автор на „Пропаганда 4.0: Како прават екстремно десните популисти се занимаваат со политика.”

„И другите партии од конзервативниот спектар низ Европа ја загубија својата доминација над десницата“, додава тој.

Шопен укажа на класичните теми на десничарската популистичка политика во кампањата на Вилдерс – антиелитна реторика, стравови од имиграција и културни промени и доведување во прашање на социјалната благосостојба.

„Времињата на економска и социјална несигурност ги фаворизираат екстремно десничарските партии“, вели Жил Ивалди, истражувач на Универзитетот Сајнс По во Париз.

За време на пандемијата на Ковид, тие „мобилизираа многу луѓе врз основа на страв, фрустрација и отфрлање на здравствените мерки“, со што добија поддршка за во иднина, додаде тој.

Холандија, исто така, беше „школски пример за тоа како да не се справуваме со радикалната десница“, бидејќи другите партии и медиумите ги ставаат своите идеи во мејнстримот, рече Хиље.

Лидерот на ВВД, Дилан Јесилгоз, ја остави отворена можноста за коалиција со Вилдерс пред изборите, за да ја исклучи можноста по изборите да биде малцински партнер.

„Сè што направија, го направи Вилдерс посилен“, тврди Хиље.

Се повеќе средни струи

Вилдерс и италијанскиот премиер Мелони спроведоа стратегија за „демонизирање“ на француската екстремно десничарска лидерка Марин Ле Пен, ублажувајќи ја нивната реторика кога се чинеше дека е изборно корисна.

„Не дека ги сменија своите ставови, туку ги изразуваат малку поинаку за да ги направат попривлечни, за да ја надминат емоционалната бариера“, рече Хиље.

Мелони ја поддржа Украина и го намали нејзиното непријателство кон ЕУ, а француски дипломат неодамна изјави за АФП дека Мелони е „добредојдено изненадување“ во меѓународните работи.

„Но, во внатрешната политика, таа го прави токму она што го вети, ги намалува социјалните бенефиции, зазема тврд став кон бегалците“, посочи Хиље.

„Сите овие партии научија или учат како да ја држат власта“, рече Ивалди.

Многу мејнстрим конзервативни партии, исто така, прифаќаат екстремно десничарски идеи или размислуваат за соработка.

Политичарите од германската ЦДУ понекогаш отворено размислуваат за регионални коалиции со екстремно десничарската Алтернатива за Германија (AfD), додека француските републиканци често се обидуваат да го надминат екстремно десничарскиот Национален собир во неговиот став кон мигрантите.

На европско ниво „сојузот меѓу екстремната десница и Европската народна партија (ЕПП) не е невозможен“, рече Ивалди.

„Тоа би било голема промена во миграциската политика, но и кон животната средина“ со оглед на проблематизирањето на климатските промени од страна на екстремната десница.

Сепак, Ивалди предупреди да не се преувеличува заедничката основа на екстремно десничарските партии во различни европски земји.

Тој забележува дека има разлики меѓу екстремно десничарските европски партии во однос на Русија и во однос на економијата и вредностите.

„Во основа, она што ги одржува овие десничарски популисти заедно се заедничките непријатели и работите што сите ги отфрлаат како миграцијата или амбициозната климатска политика“, рече Хиље.

„Има конфликти во овој камп што нема да доведат до обединета политика, а тоа може да биде надеж за мејнстрим кампот во Европа“, додава тој.

ПОВРЗАНИ ВЕСТИ

Њујорк Тајмс: Лидерите на ЕУ во паника…

Владите на ЕУ испратиле претставници во САД…

Зеленски почна да ја сузбива корупцијата за…

Украинскиот претседател Владимир Зеленски го одобри новиот…

Бугарија е најнесреќната нација во ЕУ

Истражувањето покажа дека задоволството од животот е…

Шпанија издаде предупредување за финансирањето од ЕУ…

Финансиските ресурси на ЕУ за поддршка на…

Украинскиот парламент го одобри клучниот закон за…

Пратеникот Јарослав Железниак на Телеграм објави дека…