Албанската миграција во Британија: Егзодус од „пропадната држава”

Се зголемува бројот на Албанци кои го минуваат Каналот, притоа нагласувајќи дека економските услови се движечки фактор, се вели во британски „The Week”, кој пренесува наводи и од други медиуми.

Условите за работа се лоши, животниот стандард е низок. Економските услови се поттикнувачки фактор, рече Мелани Мекдонаг во The Spectator, но има нешто повеќе од парите. Многу Албанци мислат дека живеат во „пропадната држава: отсуство на владеење на правото, чувство дека земјата ја води едно корумпирано место за сопствена корист, како и безнадежноста за промени.

На бетонско училишно игралиште во Кукс, најсиромашниот регион во Албанија, група тинејџери стојат наоколу и играат со искината топла. Тоа се оние кои останаа тука, вели Бен Елери за Тајмс. Десетици соученици веќе го напуштија училиштето, не за да одат на факултет или да почнат да работат во локалните фабрики, туку за да патуваат со автобус или авион до Франција, а оттаму преку Каналот до Англија. Директорката на училиштето, Вјолца Гаши, го опишува егзодусот како епидемија: некогаш имало 1.500 ученици, сега има само 1050, стои во написот.

Вообичаено, се додава, учениците „исчезнуваат” за време на завршната година, но некои се на возраст од 15 години.

Тие ги следат своите пријатели во Англија, бидејќи знаат некого таму, тие веќе се на половина пат таму, вели Гаши.

Според медиумите и нема ништо уникатно во нејзиното искуство. Во градовите низ овој северен регион и пошироко, младите Албанци се охрабрени од искуствата на пријателите и роднините – и од бранот примамливи видеа објавени од трговците со луѓе на Тик Ток – да ја напуштат својата земја во потрага по подобар живот, најдобро во Британија.

Несомнено се зголемува бројот на Албанци кои го минуваат Каналот. Околу 12.000 од речиси 40.000 луѓе кои пристигнаа во Британија со мали чамци оваа година се Албанци, од 50 колку што влегле во 2020 година. Повеќето се млади луѓе кои имаат мали шанси да добијат азил: 53 отсто од Албанците добиваат дозвола за престој, но од нив, само 14 отсто се млади (огромно мнозинство се жени и деца кои биле жртви на трговија со луѓе). Така, наместо да поминат низ процесот, многумина едноставно исчезнуваат, или за да работат во неформалната економија или за албанските банди кои сега контролираат големи области на трговијата со дрога во Обединетото кралство, стои понатаму во написот.

Сепак можат да очекуваат да заработат многу повеќе во Британија отколку дома: во 2018 година, просечниот приход по домаќинство во Албанија беше само 1.997 евра годишно.

Но, не емигрираат само сиромашните. Се појавуваат и стручни лица. Илјадници лекари ја напуштија Албанија во последната деценија. Делумно како резултат на овој одлив на мозоци, Албанија со 2,8 милиони жители имаше само 12 лекари на 10.000 луѓе во 2016 година – најниска стапка во Европа.

Можеме да ги забрзаме и реформираме во процесот за азил. Поради големиот обем, во просек се потребни 449 дена за да се обработи секое барање. Наместо да плаќаме 7 милиони фунти дневно за сместување на барателите на азил во хотели, треба да им дозволиме да работат во индустрии во Велика Британија кои се „очајни” за работниците. Со милиони во движење низ светот, мигрантите ќе продолжат да доаѓаат. Предизвикот за Британија е да го искористи најдоброто од оваа ситуација.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save