Добро утро со Инфомакс: И ако не умрам дома туку кај што стии пиштат, блазе речи на душата, има зошто душа да е – 80 години од смртта на Кочо Рацин

Под сè уште неразјаснети околности, на денешен ден, 13 јуни во 1943 година загинува еден од основоположниците на современата македонска книжевност, Кочо Рацин.

Рацин е македонски книжевник и комунист, најпознат по својата поезија. Неговата стихозбирка „Бели мугри“ претставува едно од најзначајните дела во современата македонска поезија. Освен со поезија, Рацин се занимавал и со проза, а напишал и неколку значајни трудови од областа на историјата, филозофијата и книжевната критика.

Добро утро Македонци, денеска во чест на Рацин ви ја издвојуваме неговата песна “Татунчо“:

На Бана

Не ме клни, не ме жали!
Не ми нижи низа клетви!
Камен тежок живот ми е
а по тежок отзив пусти
по народни думи свети!

Ако куќа не направиф
со високи шимшир порти,
куќа цел свет братски ми е
братски срце што отвора,
срце — порта највисока
срце — куќа најширока.

Ако жена не донесоф
ѓул — трендафил во одаја
верна, добра млада љуба —
не ме клни, не ме жали:
во борбата другарката
слнце сјае, слнце трепти!

Ако млади си години
по друмишта, по патишта
в младост горка распосејаф —
погледни ми право в очи:
ти ли беше што пееше
„Ајдутин мајка не рани. . .“

И ако не умрам дома
туку кај што стии пиштат
в борба искри кај што лштат —
блазе, речи на душата —
има зошто душа да е!

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save