Европскиот проблем со војската станува се поголем

Проблемот на европските земји со бројот на војници не се сведуваше толку на регрутирање нови колку на убедување на постоечките сили да не ја напуштаат армијата, пишува Политико. Оваа недела, францускиот министер за вооружени сили Себастиен Лекорну го претстави планот за задржување таленти за да го охрабри воениот персонал да остане во униформа.

оа се случи неколку дена откако годишниот извештај доставен до германскиот парламент покажа дека околу 1.537 војници го напуштиле Бундесверот во 2023 година, со што армијата се намали на 181.514.

„Овие разговори сега се водат во сите европски престолнини, во сите демократии кои имаат професионални армии без регрутација“, изјави вчера Лекорну, нагласувајќи ги Обединетото Кралство и САД.

„На состаноците на НАТО можеме да зборуваме за опрема, но сега зборуваме и за нивото на задржување на луѓето во армијата“, додаде тој.

Додека Европа повторно се вооружува поради војната во Украина, земји како Хрватска најавуваат враќање на задолжителниот воен рок, потсетува Политико.

Други, како Данска, планираат да го прошират и да ги вклучат жените. Германија го укина регрутирањето во 2011 година, но со оглед на тоа што многумина од војската ја напуштаат службата поради старост, повторно се разговара за враќање на некоја форма на регрутација.

За земјите кои се потпираат на професионални воени сили, предизвикот е да ги направат вооружените сили атрактивни, а тоа е тешко да се направи во време на ниска невработеност, жестока конкуренција од приватниот сектор и широко распространето далечинско работење.

Во Франција, воениот персонал останува во вооружените сили во просек една година помалку од претходно. Во Обединетото Кралство, годишниот недостаток на регрутирање е 1.100 војници, што е еквивалент на два пешадиски баталјони, иако владата склучи договор за регрутирање на приватната компанија Капита.

Парите, се разбира, играат важна улога во убедувањето на луѓето да останат. Една од водечките мерки на францускиот план е зголемување на старосните пензии преку интегрирање на бонуси; се зголемуваат и платите. Но, проблемот е што условите за користење едноставно не се толку привлечни. Имено, во војска по правило многу работиш прекувремена работа и со месеци си отсутен од дома.

„Проблемот не е регрутирање, тоа е задржување, мораме да ги задржиме семејствата“, рече адмирал Лиза Франчети, началник за операции на американската морнарица, на конференција во Париз претходно оваа година.

Во Полска, новата влада претходно оваа година најави зголемување на платите за околу 20 отсто во обид да ги задржи војниците. Минималната месечна плата за војник се зголемува од 4.960 злоти (1.150 евра) на 6.000 злоти. Како одговор на растечката закана од Русија, полската армија порасна од 95.000 во 2015 година на 215.000 оваа година.

Францускиот план вклучува помош за наоѓање сместување и пристап до здравствена заштита и грижа за децата. Паровите кои работат во Министерството за вооружени сили, дури и ако еден е цивил, ќе можат заедно да ги менуваат работните места.

„Повеќе би сакал да вработуваме помалку ако успееме да го подобриме задржувањето на постојните сили. Претпочитам тоа отколку да се впуштам во големо регрутирање луѓе, додека бројот на оние кои остануваат во армијата постојано паѓа“, рече Лекорну.

Германската влада сака да го зголеми бројот на војници на 203.000 до почетокот на 2030-тите, како дел од напорите за зајакнување на националната одбрана, но регрутирањето е многу бавно.

Специјалната комесарка за вооружени сили на Бундестагот, Ева Хогл, рече дека враќањето на некоја форма на регрутација е еден начин да се свртат работите. Таа додава дека вклучувањето на жените е „поочигледен потег чија цел е да се запре падот на бројот на војници“, бидејќи потенцијалот е „далеку од исцрпен“, рече таа.

Со законот усвоен минатата година, германската влада се обиде да ги направи условите во армијата поатрактивни. Тие на тој начин вклучуваат поголема поддршка за згрижување деца и зголемени пензии.

Не само што има проблеми со бројот на луѓе, туку и со основната инфраструктура. „Кога ги посетувам војниците, веќе не слушам дека недостасуваат шлемови и заштитни елеци, но и шкафчиња“, напиша Хогл во годишниот извештај.

Според Хогл, поправката на касарните и воените објекти ќе чини околу 50 милијарди евра, што е околу половина од вкупниот специјален фонд што го обезбеди владата за зајакнување на армијата по руската инвазија на Украина.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save