INFOMAX.MK

Еден од најголемите „скриени играчи“ во актуелната енергетска криза не е производител на нафта, туку нејзиниот најголем купувач – Кина.

Според Associated Press, Пекинг со години создавал огромна стратешка и комерцијална залиха која сега се проценува на околу 1,4 милијарди барели.

Таа резерва се покажа исклучително важна по нарушувањето на транспортот преку Ормутскиот Теснец.

Наместо панично да излезе на пазарот и да купува огромни дополнителни количества, Кина можеше да ја намали зависноста од тековниот увоз и да користи дел од залихите.

Тоа има глобален ефект.

Ако Кина, како најголем увозник, започнеше агресивно да се натпреварува за секој достапен барел, цените би биле изложени на уште поголем притисок.

Наместо тоа, намалената кинеска побарувачка помогна да се ублажи дел од ударот.

Но има и друга страна.

Кина паралелно бара алтернативни извори и купува руска нафта, што ја менува глобалната трговија со енергенси.
Прашањето е колку долго може да трае ваквата стратегија.

Резерва од 1,4 милијарди барели звучи огромно, но Кина е исто така огромен потрошувач. Ако кризата на Блискиот Исток продолжи со месеци или дополнително се прошири, Пекинг ќе мора внимателно да одлучува колку брзо да ги троши резервите.
Ако во одреден момент Кина повторно почне масовно да купува токму кога глобалната понуда останува ограничена, светскиот пазар може да добие нов ценовен удар.

Затоа кинеските резерви во моментов функционираат како еден вид глобален амортизер.

Но тој амортизер не е бесконечен.