Македонскиот рубин добива „пасош“: Сертификат, регистар и заштита од лажно претставување

Македонскиот рубин треба да престане да биде само редок минерал со домашна приказна и да стане производ со јасно потекло, сертификат и препознатливост на меѓународниот пазар. Државата почнува да го гради системот што треба да одговори на неколку клучни прашања: кој смее да го ископува и обработува, од каде точно потекнува, како ќе се докажува неговата автентичност и кој ќе може да го продава како „македонски рубин“.

За таа цел е формирана посебна Комисија за македонскиот рубин, која ќе функционира под стручна надлежност на Геолошкиот завод, а во процесот се вклучени и Министерството за енергетика, рударство и минерални суровини и Државниот завод за индустриска сопственост.

Со тоа, досегашната правна заштита треба да прерасне во систем што ќе ја следи целата патека на рубинот – од неговото ископување, преку обработката, до моментот кога ќе се појави на пазарот.

Една од првите задачи ќе биде воспоставување систем за сертифицирање. Тоа практично треба да значи дека каменот што ќе се продава како македонски рубин ќе има доказ за своето потекло и автентичност, наместо називот да може слободно да се користи без јасна контрола.

Планирано е и создавање каталог и регистар на овластени производители и обработувачи, како и евиденција за количините и движењето на рубинот. Истовремено треба да се утврдат стандарди за обработка, означување и презентација, со цел да се спречи други минерали или производи да бидат претставувани како македонски рубин.

„Со заштитата на македонскиот рубин направивме историски чекор, но со тоа работата не завршува. Сега започнува следната фаза – да воспоставиме систем кој ќе гарантира дека кога некој ќе купи македонски рубин, навистина знае дека станува збор за рубин со потекло од Македонија, кој е сертифициран, евидентиран и заштитен“, изјави министерката за енергетика, рударство и минерални суровини Сања Божиновска.

Овој систем треба да има и економска функција.

Доколку потеклото и квалитетот се јасно дефинирани и контролирани, македонскиот рубин би можел да добие значително посилна позиција како специфичен домашен производ, наместо неговата вредност да се сведува само на геолошката реткост. Сертификацијата, брендирањето и следливоста се механизми со кои државата се обидува од природниот ресурс да создаде производ со поголема додадена вредност.

Во процесот важна улога ќе има Државниот завод за индустриска сопственост, особено во делот на географските називи, правната заштита и меѓународната соработка.

Намерата е геолошката експертиза, рударската регулатива и правната заштита да не функционираат одделно, туку како еден систем. Со тоа треба да се намали просторот за злоупотреби, но и да се воспостават правила што ќе важат за сите кои ќе сакаат да го користат називот „македонски рубин“.

Паралелно се подготвува и негова меѓународна афирмација.

Амбицијата е македонскиот рубин да стане препознатлив и надвор од земјата, а неговото име да биде директно поврзано со потеклото од Македонија.

„Македонскиот рубин не треба да биде само минерал кој го знаеме ние. Треба да стане препознатливо име поврзано со Македонија“, порача Божиновска.

Македонскиот рубин е препознатлив по специфичната малиново-розева боја, која се поврзува со присуството на хром во неговата кристална структура. Неговите наоѓалишта се поврзуваат со поширокиот регион на Прилеп и Мариово, што му дава дополнителна геолошка специфичност и локален идентитет.

Токму затоа следната фаза ќе биде многу поважна од самото прогласување на неговата заштита. Ако системот профункционира како што е замислено, македонскиот рубин ќе добие нешто што досега го немаше – јасна трага од земјата до пазарот. Тоа значи сертификат, регистар, контрола на потеклото и стандарди за обработка и продажба.

А со тоа, наместо само природна реткост, рубинот може да стане и препознатлив македонски производ со сопствен идентитет, пазарна вредност и заштитено име.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save