Професор Ломпар: Промената на владата е можна, но не е сигурна

Ломпар за агенцијата Бета изјави дека „режимот на Александар Вучиќ и Ана Брнабиќ значително ги намалил можностите и ги изморил симпатизерите“, но дека тој има доволно политички и економски отстапки со кои може да „го продолжи својот живот“.

„Тие се подготвени да прават што сакаат со странските агенти само за да останат на власт. Тие се ненадминливи продавачи на националните права на српскиот народ во корист на сопствените интереси. Странските агенти се ненадминливи купувачи на националните ресурси во корист на недостатокот на демократија во земјата“, рече тој.

Според него, опозициските партии ја изгубиле довербата, бидејќи, како што наведе, следеле бројни насоки на режимот бидејќи странски фактори барале од нив да го сторат тоа.

Сега Студентското движење, додаде тој, има можност да го „размрда“ избраниот правец и по сила и по содржина.
„Студентското движење би можело да го постигне ова ако одржува широк спектар на дејствување. Тоа подразбира рамнотежа на национално и граѓански ориентирани луѓе на студентската листа. Во исто време, тоа подразбира ограничено време на таков авторитет со прецизен, реалистичен и минимален список на неговите обврски: мерки за враќање на владеењето на правото, партиска и лична одговорност за кршење на Уставот и законите, укинување на медиумскиот монопол, кривична и судска одговорност за употреба на насилство врз граѓаните“, рече Ломпар.

Тој рече дека прашањата од „далекусежна политичка природа“ треба да останат за во иднина и декларацијата за референдум од страна на граѓаните под нормални услови.

„За вакви цели е неопходна широка платформа, која би ја отелотвориле цивилизирани и национално докажани луѓе. Немам впечаток дека сегашните политички актери се подготвени за таков чекор напред. Останува да се види“, рече професорот.

На прашањето каква би била иднината на Србија доколку Александар Вучиќ и Српската напредна партија останат на власт, имајќи ги предвид последиците од нивното владеење во последните 14 години, Ломпар рече дека доколку СНС остане на власт како и досега, „тогаш би се зацврстила можната насока на општественото движење“.
„Во надворешната политика: понатамошен пристап кон НАТО, согласување со новите барања на Европската Унија (ЕУ), зголемена продажба на оружје на Украина, ќе остане неизвесно дали ќе бидат воведени санкции врз Русија, бидејќи тоа најмногу ќе зависи од ставот на САД, декларативните, а не суштинските односи со српскиот народ во Република Српска и Црна Гора, вообичаениот недостаток на грижа за правата на малцинствата на српскиот народ во Хрватска и Македонија“, изјави тој.

Доколку Вучиќ и СНС останат на власт, додаде тој, во внатрешната политика, обврзувачки договор со т.н. Косово.

„Процесот на задолжување на земјата врз основа на кредити покриени со природни ресурси би продолжил, EPS би се продавал и Рио Тинто би се соочил со него. Исто така, би се засилила јавната репресија врз поединци, би се воспоставил медиумски монопол и би се продолжила криминализацијата и на општеството и на државните институции“, нагласи Ломпар.

Сите овие содржини, рече професорот, ќе доведат до колонијализација на земјата и фрагментација на српскиот народ, преку, како што наведе, флуктуација на режимот помеѓу германското и американското влијание.
„Руското влијание, веќе видливо намалено, би исчезнало од хоризонтот“, оцени тој.

Доколку странските актери инсистираа на коегзистенција на СНС и опозициските формации, смета Ломпар, „тогаш можноста за комбинирање на овие елементи би била поразбирлива“.

„Целта на таквата кохабитација би била постепено отстранување на Вучиќ, а воедно да се заштитат последиците од неговата политика и да се обезбеди гаранција за него лично. Нешто како процесот во Црна Гора. Можностите за демократско движење на општеството би биле неизвесни: доколку странските фактори инсистираат на своите барања, коалицијата нема да има други опции освен да ја интензивира внатрешната репресија. Сите овие се последици од исклучувањето на национално ориентираните фактори од надворешната и внатрешната политика, од администрацијата, од дипломатијата, од економијата, од културната политика. Ова исклучување веќе создава политичка нерамнотежа, бидејќи значаен дел од општеството нема свои политички претставници“, рече тој.

Според неговите зборови, исклучувањето на национално ориентираните актери било предизвикано од инсистирањето на странски актери.

„Особено германските, кои го стеснија опсегот на демократска содржина во општеството. Ова е главниот резултат на режимот Вучиќ-Брнабиќ како марионета на странски интереси: економски да ја позиционираат земјата на таков начин што нејзината политика ќе биде осудена на ќорсокак, а можностите за маневрирање ќе бидат намалени колку што е можно повеќе“, заклучи Ломпар.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save