Историска мисија на НАСА: Во 2028 година нуклеарен реактор полетува кон Марс

Американската вселенска агенција НАСА официјално ја одреди крајот на 2028 година за лансирање на амбициозната мисија наречена „Спејс реактор-1 Фридом“, чија цел е тестирање на нуклеарен реактор во длабокиот вселенски простор. Везот тежок околу дванаесет тони ќе полета од Земјата, по што го активира нуклеарниот реактор на базиран врз делење на ураниумови атоми за производство на електрична енергија. Со генерираната струја ќе се напојуваат специјални електрични потписници кои овозможуваат континуирано и долготрајно забрзување за време на патувањето до Марс.

За разлика од досегашните вселенски сонди кои користеа нуклеарни батерии со природно распаѓање на плутониум, оваа мисија за првпат ќе примени контролирана верижна реакција надвор од Земјината орбита. Реакторот ќе користи високозбогатен ураниум за производство на дваесет киловати електрична енергија преку затворен систем на турбини. Примарната цел не е веднаш да се постави реактор на самата површина на Марс, туку да се покаже дека нуклеарно-електричниот погон може безбедно и автономно да функционира во тек на долги мисии.

Покрај примарниот технолошки експеримент, леталато ќе има задача да достави и специјален товар наречен „Скајфол“ за време на прелетот покрај Црвената планета. Товарот се состои од три мали хеликоптери, развиени врз основа на успешниот занаетчиски модел „Инџенуити“, кои ќе бидат испуштени директно во атмосферата на Марс. Овие летачки апарати ќе бидат опремени со радари за подповршинско истражување, камери и метеоролошки инструменти со цел мапирање на теренот и потрага по подземен воден мраз.

Реакторот нема да биде активен за време на самиот процес на лансирање од Земјата, со цел да се елиминира секаков ризик од емисија на радиоактивни материјали во случај на евентуален дефект. Дури откако леталато ќе влезе во безбедна траекторија за напуштање на Земјината гравитација, реакторот ќе започне со работа во рок од четириесет и осум часа. Со специјален штит и радијатори за ослободување на вишокот топлина, сите чувствителни електронски компоненти ќе бидат целосно заштитени за време на патувањето.

Доколку оваа пробна мисија се покаже успешна, добиените податоци ќе бидат искористени за развој на значително посилни нуклеарни системи потребни за идното патување на астронаутите до Марс. На НАСА и се потребни поголеми извори на енергија кои не зависат од сончевата светлина, особено за време на долгите марсовски песочни бури или ноќи. Следните две години ќе бидат клучни за комплетирање на сите технички тестирања, пред леталото конечно да ги отвори вратите кон новата ера на вселенското истражување.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save