Скандал во АНБ Црна Гора: експлицитни снимки, две оставки и кривични пријави

Афера со протечени експлицитни снимки и фотографии ја потресе црногорската јавност и ја отвори најнепријатната тема за државните институции: каде завршува приватноста и каде почнува злоупотребата на моќта. Во центарот на скандалот се најдоа Мирјана Пајковиќ, функционерка во Министерството за човекови и малцински права, и Дејан Вукшиќ, поранешен директор на Агенцијата за национална безбедност (АНБ) и поранешен советник за безбедност на претседателот на Црна Гора, Јаков Милатовиќ. По објавувањето на материјалите, и двајцата поднесоа оставки, а случајот доби дополнителна тежина со меѓусебни обвинувања за кражба, закани и уцена, пренесуваат медиумите.

Вукшиќ јавно тврдеше дека нема никаква поврзаност со создавањето, поседувањето или дистрибуцијата на снимките и дека содржините првпат ги видел дури кога почнале незаконски да циркулираат на социјалните мрежи. Според неговата верзија, клучот на случајот е настан од октомври 2024 година, кога, како што наведува, му бил противправно одземен мобилен телефон, по што уредот бил злоупотребен и му била нарушена приватноста. Во јавноста се појави и аудиоснимка која ја поттикна аферата да прерасне од „скандал на социјални мрежи“ во институционално прашање: Пајковиќ тврди дека на снимката се слуша закана дека „целата Црна Гора ќе ги види“ нејзините компромитирачки материјали, додека Вукшиќ признава дека разговор имало, но го претставува како реакција на кражбата и злоупотребата на телефонот.

Афера со протечени експлицитни снимки и фотографии ја потресе црногорската јавност и ја отвори најнепријатната тема за државните институции: каде завршува приватноста и каде почнува злоупотребата на моќта. Во центарот на скандалот се најдоа Мирјана Пајковиќ, функционерка во Министерството за човекови и малцински права, и Дејан Вукшиќ, поранешен директор на Агенцијата за национална безбедност (АНБ) и поранешен советник за безбедност на претседателот на Црна Гора, Јаков Милатовиќ. По објавувањето на материјалите, и двајцата поднесоа оставки, а случајот доби дополнителна тежина со меѓусебни обвинувања за кражба, закани и уцена.

Вукшиќ јавно тврдеше дека нема никаква поврзаност со создавањето, поседувањето или дистрибуцијата на снимките и дека содржините првпат ги видел дури кога почнале незаконски да циркулираат на социјалните мрежи. Според неговата верзија, клучот на случајот е настан од октомври 2024 година, кога, како што наведува, му бил противправно одземен мобилен телефон, по што уредот бил злоупотребен и му била нарушена приватноста. Во јавноста се појави и аудиоснимка која ја поттикна аферата да прерасне од „скандал на социјални мрежи“ во институционално прашање: Пајковиќ тврди дека на снимката се слуша закана дека „целата Црна Гора ќе ги види“ нејзините компромитирачки материјали, додека Вукшиќ признава дека разговор имало, но го претставува како реакција на кражбата и злоупотребата на телефонот.

Пајковиќ, пред да поднесе оставка, пријавила неовластено ширење експлицитна содржина и поднела повеќе кривични пријави, инсистирајќи дека е жртва на грубо нарушување на приватноста и обид за јавна дискредитација. Истовремено, Вукшиќ зборува за „темпирана“ акција против него и наведува дека добивал пораки и притисоци во контекст на негови јавни ангажмани и кандидатури, најавувајќи правни чекори и проверки за да се утврди одговорноста.

Додека аферата ја полни јавната сцена, АНБ официјално се огради од било каква поврзаност со случајот, наведувајќи дека приватните преписки и содржини што циркулираат не се предмет на интерес на агенцијата и не можат да се доведат во врска со неа. Во ваква поставеност, клучната институционална „празнина“ е реакцијата на обвинителството: во дел од извештаите се наведува дека засега нема јасен став дали и кога случајот ќе добие судски епилог, иако јавноста веќе бара одговор на прашањето кој ги снимал, кој ги чувал, кој ги пуштил и дали бил користен државен ресурс или влијание во процесот.

Скандалот ја отвори и темата за таканаречената „порнографија за одмазда“ – неовластено споделување интимни материјали – како кривично дело што во Црна Гора носи затворски казни, со построги санкции кога жртва е дете. Во пракса, тоа значи дека фокусот не е во морализирање на приватниот живот, туку во тоа дали државата ќе покаже дека може да ја заштити приватноста и да санкционира злоупотреба, без разлика дали во приказната се вмешани високи функционери и безбедносни структури.

Share on Facebook

Tweet

Follow us

Save